Nasz Głos | Polski tygodnik w Irlandii | Sąd Drobnych Spraw Cywilnych | ng24.ie

Sąd Drobnych Spraw Cywilnych

Do Sądu Drobnych Spraw Cywilnych (Small Claims Court) zgłaszane są roszczenia konsumenckie od osób prywatnych i firm dotyczące zwrotu pieniędzy za zakup wadliwych towarów lub za nienależyte wykonanie usługi. Wartość roszczenia nie może przekraczać kwoty 2000 euro.


Można również wnioskować o zwrot pieniędzy za drobne uszkodzenia mienia czy niezwrócony depozyt za wynajem niektórych nieruchomości, takich jak dom wakacyjny czy mieszkanie w nieruchomości, w której jednocześnie mieszka właściciel.

Roszczenia nie mogą dotyczyć: długów, obrażeń ciała, naruszenia umów leasingu, kredytów bądź umów sprzedaży ratalnej. Zarówno powód i pozwany muszą być rezydentami Irlandii.

Jest to relatywnie tani, szybki i łatwy sposób rozwiązywania określonego typu sporów, bez potrzeby angażowania prawnika, pod warunkiem, że wnioskującym jest osoba prywatna. Zgodnie z irlandzkim prawem wnioskująca firma musi być reprezentowana w postępowaniu sądowym przez kancelarię prawną.

Wnioskodawca wypełnia formularz przez internet na stronie: www.courts.ie i przesyła go do Small Claims Registrar. Może złożyć go także osobiście w sądzie rejonowym (District Court), pod który podlega: zarejestrowana firma, przeciwko której składasz roszczenie; miejsce zawarcia kontraktu; miejsce zdarzenia (np. miejsce, w którym nastąpiło uszkodzenie mienia). Koszt złożenia aplikacji to 25 euro.

Jeżeli spór dotyczy usług lub towarów firmy zarejestrowanej w Unii Europejskiej, pozew składa się również w sądzie rejonowym – w tym wypadku musi zostać on złożony jako European Small Claims Procedure. Nie można zrobić tego przez internet i nie trzeba zatrudniać do tego prawnika. Roszczenie nie może przekraczać kwoty 5000 euro i musi być poprzedzone prowadzoną wcześniej korespondencją z firmą.

Jeśli twoja sprawa zostanie skierowana na wokandę, otrzymasz powiadomienie o dacie i godzinie rozprawy sądowej oraz lokalizacji sądu. Sprawa zostanie rozpatrzona w procesie jawnym w ramach normalnego posiedzenia sądu rejonowego. Wskazane może być wcześniejsze uzyskanie porady prawnej.

Po otrzymaniu pozwu strona pozwana ma 15 dni na odpowiedź. Nazywa się to Notice of Acceptance of Liability i składa się ją do sekretariatu sądu. Pozwany może zaakceptować roszczenie, zakwestionować je, złożyć skargę lub zignorować pozew.

Jeżeli strona pozwana zaakceptuje roszczenie, ma do wyboru trzy opcje:

  1. zgadza się na zapłacenie żądanej kwoty w trybie natychmiastowym. Płatność dokonywana jest czekiem, przekazem pocztowym lub przekazem pieniężnym, płatna na rzecz powoda i wysyłana do sekretarza. Jeśli płatność jest warunkowa (np. towary muszą zostać zwrócone), sekretarz musi uzyskać zgodę powoda;

  2. pozwany zgadza się na rozpatrzenie sporu przez sąd – w takim przypadku pozwany zapłaci tylko wtedy, gdy będzie nakazywał mu wyrok. Powód nie musi uczestniczyć w rozprawie. Może złożyć oświadczenie dotyczące roszczenia i wniosek o wydanie wyroku. W tej procedurze powodowi pomaga sekretarz. Powiadamia on również pozwanego o wyroku, przy czym pozwany ma 28 dni kalendarzowych na wykonanie postanowień sądu. Sprawa toczy się zaocznie również w przypadku, gdy pozwany zignoruje roszczenie – mimo tego musi wykonać postanowienia sądu w ciągu 28 dni;

  3. pozwany chce zapłacić kwotę roszczenia w ratach. Sekretarz musi poinformować powoda o tym wniosku i musi uzyskać jego zgodę na zaproponowane przez pozwanego warunki.

Może się zdarzyć, że po uzyskaniu wyroku pozwany nie zastosuje się do nakazu sądu. W tej sytuacji może być konieczne wyegzekwowanie wyroku. Najczęstszym sposobem wykonania orzeczenia sądu jest przekazanie sprawy do uprawnionych urzędników, tzn. szeryfa lub sekretarza stanu. Wiąże się to z dodatkowymi kosztami, ale jeżeli szeryf lub sekretarz stanu z powodzeniem wyegzekwują wyrok, opłata ta zostanie zwrócona, a pozwany poniesie dodatkowe koszty takiej egzekucji.

Opracowanie: „Nasz Głos” na podstawie materiałów Citizen Information


Redakcja tygodnika "Nasz Głos" informuje:
Wszelkie prawa (w tym autora i wydawcy) zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.