Nasz Głos | Polski tygodnik w Irlandii | POZNAJ ÉIRE | ng24.ie

POZNAJ ÉIRE

Celtyckie ślady w Tarnowie

Tarnów, to znajdujące się w województwie małopolskim miasto powiatowe. Miasto to lokowane było przez Spycimira, pieczętującego się herbem Leliwa, który był wojewodą krakowskim. Lokowanie miasta Tarnowa, miało miejsce na podstawie dokumentu wystawionego przez kancelarię króla Władysława Jagiełłę z dnia 7 marca 1330 roku. Wizytówka miasta Na uwagę zasługuje tu, pięknie zachowany historyczny zespół architektoniczno-urbanistyczny miasta. Miasto Tarnów powstało na terenie wsi rycerskiej również posiadającej nazwę Tarnów. Do 1567 roku, miasto stanowiło własność potomków Spycimira noszących już nazwisko Tarnowskich. Do czasu powstania miasta Zamościa, Tarnów był największym miastem prywatnym w Królestwie Polskim. Znalezisko w mieście Tarnów W Pasiece Otfinowskiej, znajdującej się na obrzeżach Tarnowa archeolodzy natrafili na pradawną osadę, datowaną na I wiek przed naszą erą. Wszystko wskazuje na to, że wyciągnięte z ziemi skarby należały do Celtów. Ponieważ dzięki Celtom, świat uzyskał wiedzę na temat produkcji żelaza, szkła i naczyń toczonych na kole, odkrywając w grobach i zagłębinach ziemnych te … Czytaj dalej

Wikingowie w Irlandii

Czasy najazdów i rozwoju Zielonej Wyspy Około roku 1000 cały stary kontynent drżała przed najazdami Wikingów. Niewielu śmiałkom udawało się odeprzeć najazdy walecznych Skandynawów. Jednym z nielicznych był król Irlandii, Brian Śmiały, czy też Mael Sechnaill II…Nasza Redakcja, została zaproszona na zakopiańską wystawę przypominającą najazdy Wikingów, z jednoczesnym zobrazowaniem dokładnego wyglądu wojownika z północy. Mogliśmy jednocześnie wysłuchać prelekcji na temat dawnych dziejów Szmaragdowej Wyspy. W wieku jedenastym -W XI wieku, Irlandia składała się ponad stu królestw o różnej wielkości i znaczeniu. Składały się one na heptarchię prowincji: Munster, Leinster, Connacht, Meath, Ailech, Airgialla i Ulaid. O tytuł arcykróla Irlandii, walczyli rywalizujący ze sobą królowie prowincjonalni. Jednak niewielu z nich udało się go uzyskać. Królestwa Airgialla i Ulaid w zasadzie nie liczyły się w zmaganiach o arcykrólestwo. Prowincjonalni królowie mieszali się w sprawy innych prowincji, co skutecznie przyczyniało się do braku stabilizacji w owym okresie- rozpoczyna swą opowiesć Jan Tomasik przewodnik … Czytaj dalej

Zaduszki

Święto Zmarłych Zaduszki, a właściwie Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum), to czas poświęcony tym co od nas odeszli. Według tradycji celtyckiej i pogańskiej, dzień ten przypada corocznie na dzień 2 listopada. Zaduszki zbiegają się zazwyczaj z ludowymi uroczystościami odprawianymi ku czci zmarłych i ofiarowaniem im w tym czasie jadła i napojów. Jak rozumieć to święto Dzień Zaduszny jest wyrazem przekonania o zmartwychwstaniu ciał i życiu wiecznym. Już w początkach VII wieku Izydor z Sewilli, zalecał odprawianie w klasztorach mszy za zmarłych zakonników. Od IX wieku, podczas specjalnych nabożeństw katolickich, zaczęto obejmować intencjami modlitewnymi wszystkich zmarłych chrześcijan, nie tylko koncelebrowanych. W roku 998 Odylon, opat klasztoru w Cluny, wyznaczył na dzień 2 listopada szereg obowiązkowych modlitw za wszystkich wiernych zmarłych. Z biegiem lat, zwyczaj ten przejęły inne zakony, zwłaszcza cystersi. Geneza Zaduszek Celebracja Zaduszek, pokrywa się z rytuałami na cześć zmarłych z czasów przedchrześcijańskich. Celtowie organizowali jesienią uroczystości … Czytaj dalej

Kamień celtycki w Dukli

Oręż irlandzkiej mocy Kamień celtycki, to przedmiot o kształcie eliptycznym. Druidzi wykorzystywali jego ruch, a także promienie słoneczne pod jakim one padały na wspomniany kamień, do przepowiadania przyszłości. Dlatego też Druidzi nazywali wspomniany kamień, kamieniem mocy i wiedzy. Publikacja Walkera Za pierwsze poprawne opisy działania kamieni celtyckich uznaje się publikacje Gilberta Walkera z 1890 roku. Jednak publikacja Walkera jest określana jako trudna do zrozumienia. Znaczne zainteresowanie kamieniami celtyckimi nastąpiło w latach 70 i 80 XX stulecia. W tym to czasie opublikowano wiele prac koncentrujących się na symulacjach numerycznych fizyki kamieni celtyckich. Dokładniejsze rozważania oraz szereg eksperymentów nad modelami kamieni celtyckich przeprowadzili G. Kudra i J. Awrejcewicz w 2015 roku. Już Walker zauważył, że zasadniczym czynnikiem budowy kamieni celtyckich wpływającym na ich niesymetryczne zachowanie się jest niezgodność kierunków osi krzywizny styku kamienia z podłożem. Właśnie te cechę, Druidzi wykorzystywali wprawiając w ruch wspomniany kamień. Wierzenia staroceltyckie Według wierzeń staroceltyckich, kamienie od … Czytaj dalej

Wielka moc ściętej głowy. Kult wojowników irlandzkich

W pradawnych czasach na terenie Szmaragdowej Wyspy zrodził się kult wojowników. Wszyscy mieszkańcy ówczesnej Irlandii poważali mężczyzn zajmujących się wojennym rzemiosłem w sposób wyjątkowy. Na ich cześć odrąbywano głowy domowym zwierzętom okładając je wokół namiotu wojowników. Uważano bowiem, że moc zabitego w ten sposób zwierzęcia przejdzie na wspomnianych wojowników.
Czytaj dalej

Blodeuwedd – morderczyni zrodzona z kwiatów

Blodeuwedd, czyli „zrodzona z kwiatów”, to celtycka boginka, której cześć oddawali pradawni mieszkańcy Szmaragdowej Wyspy przez cały okres przedwiośnia i wiosny. Jej historia zawarta jest w opowieści „Math fab Mathonwy” („Math, syn Mathonwy’ego”) stanowiącej część mitologii celtyckiej.
Czytaj dalej

Celtowie, ludzie ognia

Od dawien dawna, irlandzcy Celtowie aby uprosić swoich bogów o wszelkie błogosławieństwa, składali im dary złożone z kawałków pysznego jedzenia, słodkiego mleka lub też bukietów kwiatów. Często się też zdarzało, że na chwałę swoim bóstwom Celtowie rozpalali wielkie ogniska, przy których śpiewano pieśni pochwalne tym, w których wierzono. Od tego też zwyczaju, Celtów nazywano ludami ognia.
Czytaj dalej

Trójlistna koniczynka

Zaśpiewajmy dla Irlandii Shamrock, to nic innego jak trójlistna koniczyna, odmiany białej lub drobnogłówkowej, która od wieków jest symbolem Irlandii. Podobno to właśnie na jej przykładzie, kolejny symboli Irlandii jakim była święty Patryk, uczył dogmatu o Trójcy Świętej. Z nastaniem wiosny W Kielcach, Miłośnicy Historii, urządzili sobie wieczorny spacer po mieście, aby śpiewem uczcić dzień imienin świętego Patryka. Oprócz śpiewu, recytowano także i wiersze o trójlistnej koniczynce, które w sposób spontaniczny powstawały w ustach wieczornego orszaku. ….mała koniczyno ty drobna istotko Irlandzka roślino trójlistna sierotko…. Co na to legenda Według legendy, wykorzystał ją Święty Patryk, poprzez pokazanie tej rośliny jako jednej łodygi z trzema liśćmi do zobrazowania istoty Trójcy Świętej. W dniu 17 marca w dzień imienin Patryka, shamrock jest noszony w klapie ubrania przez Irlandczyków na całym świecie. Został on również zaadaptowany jako znak firmowy przez irlandzkie linie lotnicze Aer Lingus oraz przez inne przedsiębiorstwa, chcące zaakcentować swoją irlandzką … Czytaj dalej

Pałac Tarnowskich. Elementy staroirlandzkie w Ostrowcu Świętokrzyskim

Pałacyk Tarnowskich w Ostrowcu Świętokrzyskim, ma piękną historię. Bardzo byśmy chcieli zapoznać z nią naszych szanownych czytelników, tym bardziej, ze przepleciona jest ona z dziejami celtyckimi. Początek dziewiętnastego stulecia Wspomniany pałacyk, pochodzi z początków XIX wieku. Najprawdopodobniej pobudowany on został w około 1820 roku. Najpierw Jerzy Dobrzański pierwszy właściciel ostrowieckich włości, wybudował tu niewielki dworek, który początkowo był siedzibą zarządu pracujących w pobliżu kuźniarek. Jako główną ozdobę wiodącego do komnaty portalu, umieścił na odrzwiach wizerunek celtyckiej kobiety, która miała przynosić regularny dochód i wszechobecne szczęście. Pod koniec XIX wieku, Wielopolscy odkupili od niego tę nieruchomość. Tutaj mieszkała hrabina Wielopolska, a wielkich patriotów polskich, którzy pracowali dla ratowania naszej Ojczyzny, ukrywała w pobliskim pałacu myśliwskim. Uwielbiała on wprost otaczać się motywami z legend irlandzkich. Dlatego też jej komnaty i pokoje pałacyku myśliwskiego, wymalowane były w kolorowe freski z narodzin świętej Brygidy irlandzkiej. Piękne okoliczne tereny Tereny znajdujące się dookoła pałacyku, były … Czytaj dalej

Krasiczyn i powiązania z magią Druidów

Krasiczyn, to miejscowość należąca do powiatu przemyskiego, leżąca w województwie Podkarpackim. Przez Krasiczyn przebiega droga krajowa numer 28, prowadząca przez Zator, Wadowice, Nowy Sącz, Gorlice, Biecz, Jasło, Sanok i Medykę. Niegdyś była ona siedzibą magnaterii polskiej i nazwana była miejscowością Płynącego Złota. W piętnastym wieku, miejscowość ta nosiła nazwę Śliwnicy, a była ona własnością hrabiego Śliwińskiego, który wygrał ją w karty od pobliskiego biskupa Jana Nepomucena Morągiewicza.
Czytaj dalej